pag ang puso naginit

dugo lumalagkit

bumibigat ang hangin

paningin dumidilim

kilos bumabagal

galit

pagod sa karanasan

inis sa karahasan

di ba matitigil

di ba mapapagod

nauubos na upos

sigarilyo'y nauubos

timpi

hinga ay malalim

nginig ng braso

kamay ko

bumabagal

tumitigil

dumidilim

nawawala

hindi

sana matapos na ang sana

sana makita ko ang sana

sana meron pang sana

sana maulan sana

sana mahusay ka sana

sana maintindihan ako sana

sana mapagbigyan sana

sana malagapasan ang sana

sana ako sana

Namaga, napaso,

tumikim, humalik

higit ang sabik

bumuga, humiga

ano ang tema? ibulong mo nga

dumikit, lumapit

humalik muli..

(si ana ang may akda)

maruming payong, dumudugong ilong

away ni ka mandong, dahil lang sa pendong

baklita kasi si mon, suklay pa

wala namang hibla, buhok ilong na lang

tawa sa ilalim ng ulan, dagok sa ilalim ng kuwan

hala, buti na lang - PIS! PENDONG!

Kayang makinig, tumambay sa musika, sa ilaw, sa ilalim ng kung ewan

Pangarapin, hanapin ang munting bituin, hinarahap o kahit balakubak

Humiga sa malamig na dahon, sa maruming semento, lupang pinag mulan

Hinga, malalim at mahigpit - Heto na.. na naman. Sana ay siya na.

Apir! Tagay sabay iling! Kamay ko ay may uling...

kaluskos, kilos

bulong sa sigaw

mahinahong away

magulong ligaya

takbo, talon sa bintanang walang salamin

bitbit ang lahat ng 'yong lagim

iwan bagay, buhay, ngiti ng dati

nakaraang di mapilipit, matupi ang pangit

ma-itago ang hagupit, latay ng lupet

sariling galit. heto ang awit.

leeg ko sa kalawit.

 

hampas ng aking boses sa iyong mukha

tadyak ng aking titig sa iyong mga mata

sungit ng aking labi, mga linya ng aking sidhi

galit na aking binitawan, gigil na aking pinkawalan

 

nang ikaw ay aking saktan

bubugin ang damdamin

dignidad ay alipustahin

isayad sa putik, pangalan mong inubos ko ang titik

dangal na di pinansin, linis mong dungisan

 

sisi, agiw sa aking sarili

lakad, usad, bitbit ang sarili

sori

Ang tagal ko na din hindi nakapagblog. Yahu! Yahu! Katulad nung isa ko pang blog, magpo-post ako ng ilan sa aking nasulat, syempre may mga deyt na nakalagay - para, wala lang. hehehe! APIR!

Walang titolo (walang deyt)

patung patong na kalokohan

dikit dikit na kasinungalingan

sunod sunod na katarantaduhan

 

nag-iiba ba ang ikot

o bulag lang sa katotohanan

 

ilan ba ang aking anino

ano ba ang tunay na mundo

ilan ba ang ilaw na tatapat

ano ba ang tamang sikat

 

minsan mainit minsan maginaw

alinsangan ng araw

lamig ng ulan

bangungot ba o panaginip

 

ngiti sa lungkot

lungkot sa ngiti

hindi parehas

damdaming naka rehas

 

hindi pansin na di pinapansin

oy ang alat ng asin

 

tanda ng sakit

ngiti ko'y pilit

 

Galit ka?! (01*26*07)

masama bang malungkot?

makita ang panget

makita ang hindi maganda

maramdaman ang kulan

mangulila sa kung ano man..

 

ipakita ang lungkot

isip kong bumabaluktot

ang barong ko ay lukot

labi ko ay nakasimangot

nakatungo, nakatingala - sa kawalan

nararating mga di dapat marating

naiisip and di dapat isipin

hinga ko'y sumisikip

batok ko'y namimilipit

sala, hindi ko alam kung bakit.

 

Umaanino sa kahit sino (03*27*07)

Minsan magigising ka na lang nagiisa, ulila ng iilan - iniwan ng kalayaan, bilanggo ng mga nakaraan. Mga mali at tama na gumawa ng iyong tadahana. Ang tadhanang ngayon iyong tinatamasa. Habang buhay mong sasabihin na "oo" - tama ang aking ginawa, ngunit mahirap na kumbinsihin ang sarili. Sa pagdaan ng panahon, ang duda na nasa iyo ay ang kahinaan na magpapabagal ng iyong mundo. Paano. Paano, kaya ang nangyarai kung GANITO - GANYAN - O ETO KAYA. Paulit-ulit ang tanong at magmimistulang siraulo sa sarili. Pagsisi? Yan marahil ang maiisp mong solusyon sa mga bumabagabag sa 'yong isip. MALI. ANg tama lang agawin ay pagisipan ang mga gagawin - kung ito ay tama o ito ay isang mali na baka maging bahagi muli ng anino ng iyong sarili - madilim na nakaraan - madilim na kasalukuyan.

Alipin (04*03*07)

mahirap kung ikaw ang kulang

maging bitin sa hanap

kulang sa inaasam

 

kay bigat ng pakiramdam

kahit anino mo'y umaayaw

walang karamay, walang may maidamay

 

kaliwa man o kanan

unang hakbang ay kulang

walang sakto, walang sobra

walang kulang - hindi ka kailangan

 

ipilit man - gustohin man

bitin - kapit sa patalim

hinga mo ay malalim

 

kay bigat ng hangin

sapat na ang iyong tingin.

 

Ang dati (05*09*07)

hindi naman tulad ng dati

umuulit - awit

sumasayaw - araw

dapit hapon na panimula

ikot ng ikot - pakipot

 

malungkot man - iba naman

kuntento sa uhaw

busog sa gutom

sigaw ang parati

ang dati!

 

Heto na naman (03*13*07)

mga bagay na di magbabago

kahit ilang beses pag-awayan

kahit ilang beses pag-diinan

parang buhangin sa mata

 - masakit

buwan man o taon ang lipas

nandito, nandyan palaging kakatok

 - palaging dagok

pipilitin mong pumikit at di makita

 - andyan pa rin ang sakit

muli pa rin ang kirot - pagod na sa pagsinghot

laklak sa alak

hindi mo na malaman ang balak

sana sa tapos ay di alat..

 

SiGaW (06*03*07)

kung pwede lang sumigaw

isuka ang mga ayaw

gaing masaya ang balintataw

kalimutan ang uhaw

umiwas sa pagiging bwakaw

panay ang hanap tuwing sakay sa Sarao

tingin, isipa ng malalim

sa harap ng pinto salamin

iba ka pa rin.

Pag minsan gusto ko ng sumigaw at mag-wala, parang isang damuhong gago na walang pakialam sa kahit ano, kanino, kahit sa sarili o kahit sa 'yo. Sa kadahilanan na hindi ko minsan malaman kung saan ako lulugar sa buhay mo. Alam ko na nahihirapan ka din, at gayun din ako.

Pero hindi ko yun magawa - ang magwala. Natitigilan lang ako at natutulala. Naaalala kung ano man ang meron tayo, kung ano man ang laman ng maikling nakaraan. May mga oras na kung anong saya, may mga sandaling pilit binubura - binabaon sa limot sa likod ng aking isip.

Parang kape at gatas na hindi pa nahahalo, may madilim na parte, may maputing gatas na animo'y nawawala at nilalamon ng itim. Ganoon pa tayo. Hindi ko pa alam ang halihaw ng isip mo, alam ko lang na mahal mo ako. Ganoon din naman ako, alam kong nagugulat ka kung ano talaga ako, isang taong mistulang nabuhay upang maging malungkot, sumimangot at mag-sungit sa mga bagay na hindi kanais-nais.

Pero alam ko na darating din ang panahon na tama na ang timpla, pantay na ang kulay, patok na ang lasa. Gayunpaman, ako ay nagpapasalamat na, na sa maikling panahon na tayo ay nagkakilala, kahit ang ngiti ko ay hindi umabot hanggang tenga - mas matagal naman sya...

Salamat gie.

Iwan mo rin ako?

Makalimutan

damdamin ng iwan ng matagal

Makaligtaan

laktawan ng minamahal

Malungkot

tinging lahat ay simangot

Masalimoot

buhay kong bugnot

Mararating

tanaw na ang pagdating

Masaya

nakasama at nakilala

Ma-

malay ko na...